view in publisher's site

The Structure and Function of Chromatin

Biochemical and genetic studies have produced a vast fund of knowledge concerning gene action and regulation in prokaryotes. In these organisms the DNA is exposed rather nakedly to the world, protected primarily by the cell membrane. In eukaryotes the DNA seems far better shielded, being enmeshed in histone and nonhistone proteins and sequestered behind both the cell and the nuclear membrane. These differences have led to a considerable degree of caution in the application of this knowledge of prokaryotes to problems of gene regulation in eukaryotes, and rightly so. There are, however, several observations which suggest that higher organisms may have picked up a number of fundamental genetic tricks from their lowly predecessors. It has frequently been suggested that eukaryotes must do things differently from prokaryotes, until proven otherwise. It may be prudent to reverse this line of thought and suggest that they do things the came until proven different. The following similarities suggest this. (1) T he basic genetic dogmas concerning DNA replication, transcription, andlation are similar, (2) The genetic code is the same. (3) Both systems appear to make use of cyclic AMP as a basic mediator for, humoral or diffusible, signals. (4) In both systems DNA synthesis may be controlled at membranes. (5) Both make use of different types of RNA polymerase and RNA polymerase cofactors. (6) Recent studies of polylysine binding to chromatin suggest the eukaryotic DNA may not be so thoroughly enmeshed. in Protein as once thought. (7) The visualization of genes in action by electron microscopic techniques intimates that genes are spaced and read in a similar manner. And finally, (8) merely because the clustering of related genes is unusual in higher organisms is no reason in itself to totally discard the promoter-operator-repressor concept as a way of regulating single structural genes. This system has provided an immense amount of data concerning the manner in which proteins interact with specific DNA sequences to control the attachment and utilization of RNA polymerase. It is hard to imagine that eukaryotes, being presented with such a superb mechanism for controlling DNA transcription, would totally discard it and opt for something different. It is far more likely that they would build on to this solid foundation.

ساختار و عملکرد of

مطالعات بیوشیمیایی و ژنتیک، صندوق بزرگی از دانش مربوط به عملکرد و مقررات ژن در prokaryotes را تولید کرده‌است. در این ارگانیسم‌ها، DNA در معرض کل دنیا قرار می‌گیرد و عمدتا توسط غشا سلولی محافظت می‌شود. در eukaryotes DNA بسیار بهتر به نظر می‌رسد و در histone و nonhistone گرفتار شده و در پشت سر هم سلول و هم غشا هسته‌ای قرار می‌گیرد. این تفاوت‌ها منجر به میزان قابل‌توجهی از احتیاط در کاربرد این دانش از prokaryotes به مشکلات تنظیم ژن در یوکاریوت ها و بدرستی شده‌است. با این حال، مشاهدات زیادی وجود دارند که نشان می‌دهند موجودات زنده ممکن است تعدادی از حقه‌های ژنتیکی اساسی را از پیشینیان خود برداشته باشند. اغلب پیشنهاد شده‌است که eukaryotes باید کارها را متفاوت از prokaryotes انجام دهد تا زمانی که در غیر این صورت ثابت شود. ممکن است عاقلانه باشد که این خط فکری را معکوس کنیم و نشان دهیم که آن‌ها کارها را تا زمانی که ثابت شده‌اند انجام می‌دهند. شباهت‌های زیر این را پیشنهاد می‌کنند. (۱)T اصول اولیه ژنتیکی مربوط به تکثیر DNA، رونویسی، andlation مشابه، (۲)کده‌ای ژنتیکی مشابه است. (۳)هر دو سیستم به نظر می‌رسد که از AMP حلقوی به عنوان یک میانجی اصلی برای،، humoral یا diffusible استفاده می‌کنند. ۴)در هر دو سیستم سنتز DNA ممکن است در غشا کنترل شود. هر دو از انواع مختلف RNA پلیمراز و RNA پلیمراز cofactors استفاده می‌کنند. (۶)مطالعات اخیر of polylysine به chromatin پیشنهاد می‌کند که DNA یوکاریوتی به طور کامل در دسترس قرار نگیرد. در حدی که زمانی فکر می‌کردم. (۷)تجسم سازی ژن‌ها در عمل بوسیله تکنیک‌های میکروسکوپی الکترون دوست دارد که ژن‌ها جابجا شوند و به روش مشابهی مطالعه شوند. و در نهایت، (۸)صرفا به این دلیل که خوشه‌بندی ژن‌های مرتبط غیر معمول است در ارگانیسم‌های بیشتر غیر معمول است که به طور کامل مفهوم promoter - operator - repressor را به عنوان روشی برای تنظیم ژن‌های تک سازه رها کند. این سیستم مقدار بسیار زیادی داده در رابطه با روشی ارایه کرده‌است که در آن پروتیین‌ها با توالی‌های DNA خاص تعامل دارند تا اتصال و کاربرد RNA پلیمراز را کنترل کنند. دشوار است تصور کنیم که یوکاریوت ها با چنین مکانیزم بسیار بالایی برای کنترل رونویسی DNA، به طور کامل آن را حذف کرده و چیزی متفاوت را انتخاب می‌کند. این احتمال خیلی بیشتر از این است که آن‌ها براساس این بنیان جامد بسازند.
ترجمه شده با

سفارش ترجمه مقاله و کتاب - شروع کنید

با استفاده از افزونه دانلود فایرفاکس چکیده مقالات به صورت خودکار تشخیص داده شده و دکمه دانلود فری‌پیپر در صفحه چکیده نمایش داده می شود.