view in publisher's site

Is type 1 diabetes mellitus a cause for subtle hearing loss in pediatric patients?

The objective of this study is to investigate the effects of IDDM on the function of the auditory pathway from the cochlea to the auditory cortex in child patients. Totally, 140 ears of 70 children with IDDM and 60 ears of 30 age and gender-matched healthy controls were included in the study. The ages of patients and controls ranged from 4 to 14 years. Audiological assessment including pure-tone audiometry, otoacoustic emission testing (OAE) and auditory brainstem response testing (ABR) has been performed to all participants. There was no significant difference between the patients and controls regarding pure-tone thresholds on audiometry (p > 0.05). The latencies of waves I, III and V on ABR were not significantly different between the patients and controls (p > 0.05). The amplitudes on DPOAE testing obtained from both groups were not significantly different at the frequencies of 2,000 and 4,000 Hz (p > 0.05). However, the DPOAE amplitudes of the patients at 1,000 Hz were significantly lower than those of controls at the same frequency (p = 0.03). There was no difference between the patients who had chronic disease (>5 years) and healthy controls regarding pure-tone audiometry, ABR and DPOAE testing results (p > 0.05). In the light of the findings obtained with pure-tone audiometry, and OAE and ABR testing, it seems that auditory system is spared in children with IDDM at clinical level. Diabetes control and chronicity of the disease do not impact on the auditory system except for a subclinical involvement in the apical portion of the cochlea.

آیا دیابت نوع ۱ باعث از دست رفتن شنوایی ظریف در بیماران خردسال می‌شود؟

هدف از این مطالعه بررسی اثرات IDDM بر عملکرد مسیر شنیداری از حلزون گوش به قشر شنوایی در بیماران کودک است. در مجموع، ۱۴۰ گوش ۷۰ کودک با IDDM و ۶۰ گوش از ۳۰ سال و controls سالم متناسب با جنسیت در این مطالعه گنجانده شده‌اند. سن بیماران و کنترل‌ها از ۴ تا ۱۴ سال متغیر است. ارزیابی Audiological شامل سنجش میزان خالص، تست انتشار آلاینده‌ها (oae)و تست پاسخ brainstem شنیداری (ABR)برای همه شرکت کنندگان انجام شده‌است. تفاوت معنی‌داری بین بیماران و کنترل‌ها در رابطه با آستانه های با صدای خالص در audiometry وجود نداشت (p > ۰.۰۵). The امواج I، III و V در ABR به طور معنی‌داری بین بیماران و کنترل‌ها تفاوت چندانی نداشتند (p - ۰.۰۵). دامنه‌های تست DPOAE به‌دست‌آمده از هر دو گروه به طور قابل‌توجهی با فرکانس‌های ۲۰۰۰ و ۴۰۰۰ هرتز متفاوت نبودند (p > ۰.۰۵). با این حال، دامنه‌های DPOAE از بیماران در ۱۰۰۰ هرتز به طور قابل‌توجهی کم‌تر از تعداد کنترل‌ها در همان فرکانس (p = ۰.۰۳)بودند. تفاوتی بین بیماران مبتلا به بیماری‌های مزمن (> ۵ سال)و کنترل‌های سالم در رابطه با نتایج تست pure، ABR و DPOAE وجود نداشت (p > ۰.۰۵). در پرتو یافته‌های به‌دست‌آمده از audiometry با لحن خالص، و تست oae و ABR، به نظر می‌رسد که سیستم شنیداری در کودکان با IDDM در سطح بالینی نادیده گرفته می‌شود. کنترل دیابت و chronicity این بیماری بر روی سیستم شنیداری تاثیر نمی‌گذارد به جز در بخش پایینی از حلزون گوش.

ترجمه شده با

Download PDF سفارش ترجمه این مقاله این مقاله را خودتان با کمک ترجمه کنید
سفارش ترجمه مقاله و کتاب - شروع کنید

95/12/18 - با استفاده از افزونه دانلود فایرفاکس و کروم٬ چکیده مقالات به صورت خودکار تشخیص داده شده و دکمه دانلود فری‌پیپر در صفحه چکیده نمایش داده می شود.