view in publisher's site

Protein-sparing effect by carbohydrates in diets for tilapia, Oreochromis niloticus×O. aureus

To investigate the utilization of different carbohydrate sources and the possible substitution of carbohydrate for dietary protein for tilapia, Oreochromis niloticus×O. aureus, nine approximately isoenergetic purified diets were prepared. Three dietary protein levels (32, 28, 24%) were achieved by substitution with three levels (33, 37, 41%) and three sources (glucose, dextrin, starch) of dietary carbohydrate. Results indicated that fish fed starch or dextrin had significantly (P<0.05) higher weight gain and feed efficiency ratio (FER) than those fed glucose for all the protein levels with the exception of weight gain for the 24% protein level in which the difference was not significant. Fish fed starch and dextrin had similar weight gain in the 28% and 24% protein levels but were significantly (P<0.05) lower than those in the 32% protein level. Fish fed the glucose diets with the three protein levels had similar weight gain. Protein deposition was lower in fish fed the glucose diets with 32% protein than with 28% or 24% protein. These data suggest that starch and dextrin are better utilized by tilapia than glucose. Decreasing the dietary protein level from 28% to 24% by increasing the starch or dextrin content in the diet from 37% to 41% did not reduce (P>0.05) weight gain and FER, suggesting that starch or dextrin could spare some protein when the dietary protein level is low.

اثر صرفه‌جویی پروتئین توسط کربوهیدرات‌ها در جیره‌ها برای تیلاپیا، اورکرومیس نیلوتیکوس * O. اوریوس

به منظور بررسی استفاده از منابع مختلف کربوهیدرات و جایگزینی احتمالی کربوهیدرات برای پروتئین رژیم غذایی برای تیلاپیا، Oreochromis niloticus * O. aureus، ۹ جیره تقریبا ایزوانرژی خالص تهیه شد. سه سطح پروتئین رژیم غذایی (۳۲، ۲۸ و ۲۴ درصد)از طریق جایگزینی با سه سطح (۳۳، ۳۷، ۴۱ درصد)و سه منبع (گلوکز، دکسترین و نشاسته)از کربوهیدرات رژیم غذایی به دست آمد. نتایج نشان داد که ماهی تغذیه شده با نشاسته یا دکسترین، افزایش وزن و ضریب کارایی تغذیه بالاتری (FER)نسبت به ماهی تغذیه شده با گلوکز برای تمام سطوح پروتئین به جز افزایش وزن برای سطح پروتئین ۲۴ % داشت که در آن تفاوت معنی‌دار نبود. نشاسته تغذیه شده با ماهی و دکسترین افزایش وزن مشابهی در سطوح ۲۸ % و ۲۴ % پروتئین داشتند اما به طور قابل‌توجهی (P < ۰.۰۵)کم‌تر از سطح ۳۲ % پروتئین بودند. ماهیانی که با سه سطح پروتئین تغذیه شدند، افزایش وزن مشابهی داشتند. رسوب پروتئین در ماهیانی که با رژیم غذایی گلوکز با ۳۲ % پروتئین تغذیه شدند، کم‌تر از ماهیانی بود که با ۲۸ % یا ۲۴ % پروتیین تغذیه شده بودند. این داده‌ها نشان می‌دهند که نشاسته و دکسترین توسط تیلاپیا بهتر از گلوکز استفاده می‌شوند. کاهش سطح پروتئین رژیم غذایی از ۲۸ % به ۲۴ % با افزایش مقدار نشاسته یا دکسترین در رژیم غذایی از ۳۷ % به ۴۱ %، افزایش وزن و FER را کاهش نداد (۰۵ / ۰ P <)، و پیشنهاد می‌کند که نشاسته یا دکسترین می‌تواند برخی از پروتئین‌ها را وقتی که سطح پروتئین رژیم غذایی پایین است، ذخیره کند.
ترجمه شده با


پر ارجاع‌ترین مقالات مرتبط:

  • مقاله Aquatic Science
  • ترجمه مقاله Aquatic Science
  • مقاله علوم آبی
  • ترجمه مقاله علوم آبی
سفارش ترجمه مقاله و کتاب - شروع کنید

با استفاده از افزونه دانلود فایرفاکس چکیده مقالات به صورت خودکار تشخیص داده شده و دکمه دانلود فری‌پیپر در صفحه چکیده نمایش داده می شود.