view in publisher's site

The Chemistry of Isatin

Publisher SummaryThis chapter reviews developments in the field of isatin from 1944 to late 1974. The most frequently used synthesis of isatins is the Sandmeyer procedure, which involves the formation of an isonitrosoacetanilide from an aniline, chloral hydrate, and hydroxylamine. The isonitrosoacetanilide is converted into the isatin on treatment with sulfuric acid, or less frequently polyphosphoric. The Sandmeyer method has been used with di- and trisubstituted aniline to prepare di- and tri-substituted isatins. Isatin sodium or potassium salts react with dimethyl and dieth sulfate, a variety of alkyl halides, acyl halides, and anhydrides to give N-alkyl and N-acylisatins. N-substitutcd isatins have also been prepared by reactions of some of the compounds that were described earlier. A number of reactions that do not reasonably fit in other categories are included in this chapter. A number of complexes of isatin and metal salts have been reported. Extensive studies have been reported on infrared vibrational frequency correlations of isatin and a variety of substituted isatin. A number of studies of the ultraviolet absorption spectra of isatins have appeared. The most frequently reported oxidation reaction of isatins is the oxidation with alkaline hydrogen peroxide to give anthranilic acids. This procedure has been both as a proof of structure of isatins and as a method of synthesis of anthranilic acids. A wide variety of substituted isatins has reacted with hydroxylamine to give isatin-3-oximes. The cyclizations of certain 2-substituted isatin derivatives were studied so as to compare them with the above cyclizations. The chapter closes with a discussion on polymers.

شیمی ایزوتین:

ناشر سامری این فصل به بررسی تحولات حوزه ایساتین از ۱۹۴۴ تا اواخر ۱۹۷۴ می‌پردازد. رایج‌ترین روش سنتز ایزوتین ها، روش سندمیر است که شامل تشکیل ایزونیتروس استوانیلید از یک آنیلین، کلرال هیدرات و هیدروکسیل آمین است. ایزونیتروسو استوانیلید در تیمار با سولفوریک اسید یا کم‌تر فسفریک‌اسید به ایزوتین تبدیل می‌شود. روش سندمیر با دی - و تری - جانشین آنیلین برای تهیه ایزوتین‌های دی و تری - جانشین شده مورد استفاده قرار گرفته‌است. نمک‌های ایزوتین سدیم یا پتاسیم با دی متیل و دی ث سولفات، انواع آلکیل هالید ها، آسیل هالید ها و انیدریدها واکنش می‌دهند تا N - آلکیل و N - آسیلیساتین تولید کنند. ایزوتین های N - فرعی نیز به وسیله واکنش‌های برخی از ترکیباتی که قبلا توضیح داده شدند، تهیه شده‌اند. تعدادی از واکنش‌ها که به طور منطقی در دسته‌های دیگر قرار نمی‌گیرند در این فصل آورده شده‌اند. تعدادی از مجموعه‌های ایساتین و نمک‌های فلزی گزارش شده‌اند. مطالعات گسترده‌ای در مورد همبستگی‌های فرکانس ارتعاشی مادون‌قرمز آیساتین و انواع آیساتین جانشین شده گزارش شده‌است. تعدادی از مطالعات طیف جذبی فرابنفش آیساتین ها ظاهر شده‌اند. متداول‌ترین واکنش اکسیداسیون ایزوتین ها اکسیداسیون با هیدروژن پروکسید قلیایی برای تولید آنترانیلیک اسیدها است. این روش هم به عنوان اثبات ساختار آیساتین ها و هم به عنوان روشی برای سنتز آنترانیلیک اسیدها بوده‌است. طیف گسترده‌ای از آیساتین های جانشین شده با هیدروکسیل آمین واکنش داده‌اند تا آیساتین - ۳ - اکسیم ها تولید کنند. گردانندگان مشتقات خاص ایزوتین دو استخلافی مورد مطالعه قرار گرفتند تا آن‌ها را با گردانندگان بالا مقایسه کنند. این فصل با بحث در مورد پلیمرها به پایان می‌رسد.
ترجمه شده با

سفارش ترجمه مقاله و کتاب - شروع کنید

با استفاده از افزونه دانلود فایرفاکس چکیده مقالات به صورت خودکار تشخیص داده شده و دکمه دانلود فری‌پیپر در صفحه چکیده نمایش داده می شود.