view in publisher's site

Regional variation in the otolith chemistry of blue marlin (Makaira nigricans) and white marlin (Tetrapturus albidus) from the western North Atlantic Ocean

Stable carbon (δ13C) and oxygen (δ18O) isotopes in the whole otoliths of blue marlin (Makaira nigricans) and white marlin (Tetrapturus albidus) were quantified, and regional variation in otolith composition was used to examine the population structure of both species in the western North Atlantic Ocean from collections taken over three decades (1981–2007). Otolith δ13C and δ18O of blue marlin and white marlin varied significantly among the regions investigated (Gulf of Mexico, Straits of Florida, Caribbean Sea, and U.S. Atlantic). Overall cross-validated classification success was 62% for blue marlin and 46% for white marlin (collected in three of four regions), with highest classification success for blue marlin in the Gulf of Mexico (85%) and for white marlin along the U.S. Atlantic (58%). Variability in otolith δ18O of blue marlin and white marlin was higher in regions where individuals displayed a greater degree of movement based on previous tagging studies in the same regions. Reduced variability in otolith δ18O of blue marlin in the Gulf of Mexico combined with high classification success of individuals from this region suggests that movement out of this basin may be more limited than in other regions investigated. Conversely, higher variability in otolith δ18O and lower classification success for white marlin signifies that mixing among regions may be more common for this species. These results suggest that the concept of migratory contingents may have some application to istiophorids in the western North Atlantic Ocean (i.e. blue marlin), but continue to support the concept of single Atlantic wide stocks for both species.

تنوع منطقه‌ای در شیمی اتولیت مارلین آبی (ماکیرا نیگریکانس)و مارلین سفید (تتراتوروس آلبیدین)از غرب اقیانوس اطلس شمالی

ایزوتوپ‌های پایدار کربن (δ۱۳C)و اکسیژن (δ۱۸O)در کل اتولیت مارلین آبی (Macair a nigrans)و مارلین سفید (Tetrturus albdus)کمی سازی شدند و تنوع منطقه‌ای در ترکیب اتولیت برای بررسی ساختار جمعیتی هر دو گونه در اقیانوس اطلس شمالی غربی از طریق جمع‌آوری بیش از سه دهه (۱۹۸۱ - ۲۰۰۷)مورد استفاده قرار گرفت. Otolith δ۱۳C و δ۱۸O مارلین آبی و مارلین سفید به طور قابل‌توجهی در میان مناطق مورد بررسی متفاوت بودند (خلیج مکزیک، تنگه فلوریدا، دریای کاراییب و اقیانوس اطلس آمریکا). به طور کلی موفقیت طبقه‌بندی متقابل برای مارلین آبی ۶۲ % و برای مارلین سفید ۴۶ % (جمع‌آوری‌شده در سه منطقه از چهار منطقه)، با بالاترین موفقیت طبقه‌بندی برای مارلین آبی در خلیج مکزیک (۸۵ %)و برای مارلین سفید در امتداد اقیانوس اطلس آمریکا (۵۸ %)بود. تغییرپذیری در اتولیت δ۱۸O مارلین آبی و مارلین سفید در مناطقی بالاتر بود که در آن افراد درجه بیشتری از حرکت را براساس مطالعات برچسب زدن قبلی در همان مناطق نشان دادند. کاهش تغییرپذیری در اتولیت δ۱۸O از مارلین آبی در خلیج مکزیک همراه با موفقیت طبقه‌بندی بالای افراد این منطقه نشان می‌دهد که حرکت خارج از این حوضه ممکن است نسبت به دیگر مناطق مورد بررسی، محدودتر باشد. برعکس، تنوع بیشتر در اتولیت δ۱۸O و موفقیت طبقه‌بندی کم‌تر برای مارن سفید نشان می‌دهد که مخلوط کردن بین مناطق ممکن است برای این گونه شایع‌تر باشد. این نتایج نشان می‌دهد که مفهوم گروه‌های مهاجر ممکن است برای ایزوفوئیدها در غرب اقیانوس اطلس شمالی (به عنوان مثال مارلین آبی)کاربرد داشته باشد اما به حمایت از مفهوم ذخایر گسترده اطلس برای هر دو گونه ادامه می‌دهد.
ترجمه شده با


پر ارجاع‌ترین مقالات مرتبط:

  • مقاله Aquatic Science
  • ترجمه مقاله Aquatic Science
  • مقاله علوم آبی
  • ترجمه مقاله علوم آبی
سفارش ترجمه مقاله و کتاب - شروع کنید

95/12/18 - با استفاده از افزونه دانلود فایرفاکس و کروم٬ چکیده مقالات به صورت خودکار تشخیص داده شده و دکمه دانلود فری‌پیپر در صفحه چکیده نمایش داده می شود.