view in publisher's site

Impact of the 2020 COVID-19 pandemic on the workload of the orthopaedic service in a busy UK district general hospital

Highlights•Since the outbreak of the COVID-19 pandemic orthopaedic departments have needed to adapt to focus only on essential activity in order to release resources.•At our trust we had noted a reduction in the number of referrals made to our on-call trauma service since the outbreak was confirmed a pandemic.•The mean number of referrals per week reduced by 33%. Total number of operative procedures per week reduced by 26%.•The reduction in referrals was largely due to a reduction in the number of simple fractures; which may have been a result of social distancing measures.•We hope that our observations may provide useful information when resource planning for future pandemic situations.AbstractIntroductionThe COVID -19 outbreak has had a profound effect on the management of healthcare service provision in the UK. Orthopaedic departments have been no exception to this and have needed to adapt to the changing circumstances by releasing resources and focusing on ‘essential’ activity. The aim of this study is to quantify the reduction in trauma and, in addition, describe any changes in the type of referrals to the trust which may have been affected by the pandemic itself and the social distancing measures employed by the UK government.Methods: The study was performed in a UK District Hospital which is also a Trauma Unit providing trauma and orthopaedic care to a population of 625,000 people.The trust based electronic database of trauma referrals was used to compare the numbers of, and types of referral to our trauma service during the COVID-19 pandemic and the corresponding time periods in the previous 3 years.ResultsThe mean number of referrals per week to the service reduced by 33% in the time period following the confirmation of the outbreak as a pandemic (p<0.0001). Number of operations performed per week reduced by 26% (p = 0.001). There was no change in the number of referrals relating to domestic abuse or non-accidental injury. In addition, numbers of hip fractures, periprosthetic fractures and prosthetic joint dislocations were unchanged. There was a significant reduction in the number of referrals for simple fractures, native joint dislocations, wounds and soft tissue injuries. Within the paediatric population, similarly, a reduction in simple fracture referrals was demonstrated.DiscussionAn association between the outbreak of the pandemic and a reduction in referral numbers to our department has been demonstrated. The direct cause of this may be multifactorial but proposing that it is, in part, due to the social distancing measures introduced by the government is certainly conceivable. The patterns of injury would reflect this also with low energy and fragility trauma persisting whilst injuries associated with younger people have reduced. We would suggest that information such as this could be useful in healthcare planning and resource allocation in future pandemic situations.

تاثیر بیماری همه‌گیر ۲۰۲۰ COVID۱۹ بر روی حجم کاری خدمات ارتوپدی در یک بیمارستان عمومی منطقه شلوغ بریتانیا

کاره‌ای مهم: از زمان شیوع بیماری همه‌گیر COVID۱۹، لازم است که بخش‌های ارتوپدی با تمرکز تنها بر روی فعالیت اساسی تمرکز کنند تا منابع آزاد شوند. * در اعتماد ما به کاهش تعداد ارجاع داده‌شده به خدمات اورژانس تماس تلفنی اشاره کردیم چون شیوع بیماری همه‌گیر شدن را تایید کرد. تعداد میانگین مراجعات در هفته به میزان ۳۳ درصد کاهش‌یافته است. تعداد کل مراحل اجرایی در هفته به میزان ۲۶ % کاهش‌یافته است. کاهش در مراجعات به میزان زیادی به دلیل کاهش تعداد شکستگی‌های ساده بود؛ که ممکن است ناشی از اقدامات فاصله اجتماعی باشد. ما امیدواریم که مشاهدات ما اطلاعات مفیدی را در زمانی که برنامه‌ریزی منابع برای شیوع بیماری همه‌گیر آینده رخ می‌دهد، فراهم کند. دپارتمان‌های Orthopaedic استثنا نیستند و باید با انتشار منابع و تمرکز بر فعالیت‌های "ضروری" خود را با شرایط متغیر تطبیق دهند. هدف از این مطالعه، تعیین کمیت کاهش در ضربه است و علاوه بر آن، هر گونه تغییر در نوع ارجاع به خدمات آسیب و ارتوپدی در طی دوره همه‌گیر COVID۱۹ و دوره‌های زمانی مربوطه در سه دوره زمانی قبلی در سه دوره زمانی قبلی در پی تایید شیوع بیماری به عنوان یک بیماری همه‌گیر مورد استفاده قرار گرفت (p < ۰.۰۰۰۱). تعداد عملیات انجام‌شده در هفته به میزان ۲۶ % کاهش یافت (p = ۰.۰۰۱). هیچ تغییری در تعداد ارجاع مربوط به آزار و اذیت خانوادگی یا جراحت غیر تصادفی وجود نداشت. علاوه بر این، تعداد شکستگی لگن، شکستگی شکستگی و شکستگی مفاصل مصنوعی تغییر نکرده است. کاهش قابل‌توجهی در تعداد of برای شکستگی‌های ساده، نابجایی مشترک بومی، زخم‌ها و جراحت‌های بافت‌های نرم وجود داشت. در جامعه کودکان نیز، کاهش در referrals شکستگی ساده، ارتباط ussionAn ussionAn بین شیوع بیماری همه‌گیر و کاهش تعداد مراجعه به بخش ما بوده‌است. علت مستقیم این مساله ممکن است چند عاملی باشد اما پیشنهاد کند که به دلیل اقدامات فاصله اجتماعی معرفی‌شده توسط دولت قطعا قابل‌تصور است. در حالی که آسیب‌های مربوط به افراد جوان کاهش‌یافته است، الگوهای آسیب نیز می‌تواند این امر را با آسیب‌های خفیف انرژی و شکنندگی نشان دهد. ما پیشنهاد می‌کنیم که اطلاعات مانند این می‌تواند در برنامه‌ریزی مراقبت‌های بهداشتی و تخصیص منابع در وضعیت‌های همه‌گیر آتی مفید باشد.
ترجمه شده با

Download PDF سفارش ترجمه این مقاله این مقاله را خودتان با کمک ترجمه کنید
سفارش ترجمه مقاله و کتاب - شروع کنید

95/12/18 - با استفاده از افزونه دانلود فایرفاکس و کروم٬ چکیده مقالات به صورت خودکار تشخیص داده شده و دکمه دانلود فری‌پیپر در صفحه چکیده نمایش داده می شود.