view in publisher's site

Effect of Alendronate on Endosseous Implant Integration: An In Vivo Study in Rabbits

PurposeAlendronate sodium (Fosamax; Merck, Whitehouse Station, NJ) is a second-generation bisphosphonate used widely in osteopenic individuals for decreasing bone resorption and increasing bone density. The ability of alendronate to affect systemic bone remodeling raises natural questions about the drug’s influence on dental implant osseointegration. Current knowledge regarding the effect of systemic bisphosphonates, specifically alendronate, on all 3 phrases of osseointegration is incomplete and only a few studies have started to investigate peri-implant bone responses to alendronate-coated implants. The purpose of this study was to determine the effect of systemic alendronate therapy on osseointegration of dental implants based on torque-removal values in rabbits.Materials and MethodsIdentical titanium dental implants were placed using a standardized surgical protocol in the bilateral distal femur and proximal tibia of 20 New Zealand white rabbits (79 implants total). One week before implant placement, 10 rabbits were given doses of alendronate and continued on weekly dosing for 5 weeks until euthanized. The other 10 rabbits were untreated controls. Torque-removal values were determined using a Tohinichi 15-BTG torque wrench (Tohinichi Mfg Co, Ltd, Tokyo, Japan) for all implants.ResultsAnalysis of torque data showed no statistical differences between the alendronate and control groups in both femur and tibia sites. A statistically significant difference, however, was noted in torque removal values between femur and tibia sites regardless of drug or non-drug groups.ConclusionsIn summary, orally dosed alendronate administration in rabbits had no significant effect on dental implant torque-removal values 6 weeks after endosseous placement in femur and tibia.

تاثیر آلندرونات بر ادغام گیاه دارویی: مطالعه زنده در خرگوش

هدف آلندرونات سدیم (Fosamax؛ مرک، ایستگاه وایت هاوس، NJ)نسل دوم بیس فسفونات است که به طور گسترده در افراد استئوپنیک برای کاهش تحلیل استخوان و افزایش تراکم استخوان استفاده می‌شود. توانایی آلندرونات در تاثیرگذاری بر بازسازی سیستمیک استخوان، پرسش‌های طبیعی در مورد تاثیر این دارو بر ادغام استخوان ایمپلنت دندانی را مطرح می‌سازد. دانش کنونی در مورد تاثیر بیس فسفونات های سیستمیک، به ویژه آلندرونات، بر روی هر سه عبارت استئواینتگریشن ناقص است و تنها تعداد کمی از مطالعات شروع به بررسی پاسخ‌های استخوان اطراف ایمپلنت به ایمپلنت های پوشیده شده با آلندرونات کرده‌اند. هدف از این مطالعه، تعیین تاثیر درمان سیستمیک آلندرونات بر استئواینتگریشن ایمپلنت های دندانی براساس مقادیر حذف گشتاور در خرگوش بود. یک هفته قبل از قرار دادن ایمپلنت، به ۱۰ خرگوش دوز آلندرونات داده شد و به صورت هفتگی به مدت ۵ هفته تا زمان مرگ حیوان ادامه یافت. ۱۰ خرگوش دیگر بدون درمان بودند. مقادیر حذف گشتاور با استفاده از یک آچار گشتاور توهینیچی ۱۵ - بی تی جی (توهینیچی ام اف جی، با مسئولیت محدود، توکیو، ژاپن)برای تمام ایمپلنت ها تعیین شد. تحلیل داده‌های گشتاور هیچ تفاوت آماری بین گروه آلندرونات و گروه کنترل در هر دو محل فمور و تی بیا نشان نداد. به طور خلاصه، تجویز خوراکی آلندرونات در خرگوش‌ها تاثیر قابل‌توجهی بر مقادیر حذف گشتاور ایمپلنت دندانی ۶ هفته پس از قرار دادن داخل استخوان ران و درشت‌نی نداشت.
ترجمه شده با


پر ارجاع‌ترین مقالات مرتبط:

  • مقاله Surgery
  • ترجمه مقاله Surgery
  • مقاله جراحی
  • ترجمه مقاله جراحی
  • مقاله Otorhinolaryngology
  • ترجمه مقاله Otorhinolaryngology
  • مقاله گوش و حلق و بینی
  • ترجمه مقاله گوش و حلق و بینی
  • مقاله Oral Surgery
  • ترجمه مقاله Oral Surgery
  • مقاله جراحی دهان و دندان
  • ترجمه مقاله جراحی دهان و دندان
سفارش ترجمه مقاله و کتاب - شروع کنید

با استفاده از افزونه دانلود فایرفاکس چکیده مقالات به صورت خودکار تشخیص داده شده و دکمه دانلود فری‌پیپر در صفحه چکیده نمایش داده می شود.