view in publisher's site

Paraquat Poisonings: Mechanisms of Lung Toxicity, Clinical Features, and Treatment

Paraquat dichloride (methyl viologen; PQ) is an effective and widely used herbicide that has a proven safety record when appropriately applied to eliminate weeds. However, over the last decades, there have been numerous fatalities, mainly caused by accidental or voluntary ingestion. PQ poisoning is an extremely frustrating condition to manage clinically, due to the elevated morbidity and mortality observed so far and due to the lack of effective treatments to be used in humans. PQ mainly accumulates in the lung (pulmonary concentrations can be 6 to 10 times higher than those in the plasma), where it is retained even when blood levels start to decrease. The pulmonary effects can be explained by the participation of the polyamine transport system abundantly expressed in the membrane of alveolar cells type I, II, and Clara cells. Further downstream at the toxicodynamic level, the main molecular mechanism of PQ toxicity is based on redox cycling and intracellular oxidative stress generation. With this review we aimed to collect and describe the most pertinent and significant findings published in established scientific publications since the discovery of PQ, focusing on the most recent developments related to PQ lung toxicity and their relevance to the treatment of human poisonings. Considerable space is also dedicated to techniques for prognosis prediction, since these could allow development of rigorous clinical protocols that may produce comparable data for the evaluation of proposed therapies.

پاراکوات پواسون: مکانیسم‌های مسمومیت ریه، ویژگی‌های بالینی و درمان

پاراکوات دی کلرید (متیل ویلوگن، PQ)یک علف‌کش موثر و به طور گسترده است که در صورت استفاده مناسب برای از بین بردن علف‌های هرز دارای سابقه ایمنی اثبات‌شده می‌باشد. با این حال، در طول دهه‌های گذشته، مرگ و میرهای متعددی وجود داشته‌است که عمدتا ناشی از مصرف اتفاقی و یا داوطلبانه مواد مخدر بوده‌است. مسمومیت با PQ به خاطر میزان بالای بیماری و مرگ و میر مشاهده‌شده تاکنون و به خاطر فقدان درمان‌های موثر برای استفاده در انسان، شرایط بسیار ناامید کننده‌ای برای درمان بالینی است. PQ عمدتا در شش انباشته می‌شود (غلظت ریوی می‌تواند ۶ تا ۱۰ برابر بیشتر از غلظت پلاسما باشد)، که در آن حتی زمانی که سطح خون شروع به کاهش می‌کند، حفظ می‌شود. اثرات ریوی را می توان با مشارکت سیستم انتقال پلی آمین به طور فراوان در غشای سلول‌های آلوئولی نوع ۱، ۲ و کلارا توضیح داد. علاوه بر این در سطح سم‌شناسی، مکانیزم مولکولی اصلی سمیت PQ براساس چرخه ردوکس و تولید استرس اکسیداتیو درون سلولی است. با این بررسی، هدف ما جمع‌آوری و توصیف مهم‌ترین یافته‌های منتشر شده در نشریات علمی معتبر از زمان کشف PQ، با تمرکز بر آخرین پیشرفت‌های مربوط به مسمومیت ریه PQ و ارتباط آن‌ها با درمان مسمومیت انسان بود. فضای قابل‌توجهی نیز به تکنیک‌هایی برای پیش‌بینی پروگنوز اختصاص دارد، زیرا این تکنیک‌ها می‌توانند امکان توسعه پروتکل‌های بالینی دقیق را فراهم کنند که ممکن است اطلاعات قابل قیاس برای ارزیابی درمان‌های پیشنهادی تولید کنند.
ترجمه شده با


پر ارجاع‌ترین مقالات مرتبط:

  • مقاله Toxicology
  • ترجمه مقاله Toxicology
  • مقاله سم‌شناسی
  • ترجمه مقاله سم‌شناسی
سفارش ترجمه مقاله و کتاب - شروع کنید

با استفاده از افزونه دانلود فایرفاکس چکیده مقالات به صورت خودکار تشخیص داده شده و دکمه دانلود فری‌پیپر در صفحه چکیده نمایش داده می شود.