view in publisher's site

Immediate procedural and long-term clinical outcomes following drug-eluting stent implantation to ostial saphenous vein graft lesions

Background: Ostial saphenous vein graft (OSVG) lesions were excluded from all the clinical trials demonstrating significantly lower restenosis rates with drug-eluting stents (DES) compared to bare metal stents (BMS). This study aimed to evaluate the efficacy of DES in OSVG lesions by assessing angiographic and 12-month clinical outcomes. Methods: 70 consecutive patients (70 OSVG lesions) underwent coronary stent implantation between May 2003 and April 2006: 37 lesions received DES and 33 lesions BMS. Endpoints were all cause and cardiovascular mortality, myocardial infarction (MI), target lesion revascularization (TLR), target vessel revascularization (TVR), examined separately and as a combined end-point (major adverse cardiac events, MACE). Results: Procedural (94.6% for DES and 87.9% for BMS) and angiographic (100% for DES and 100% for BMS) success did not differ between the two groups. The only in-hospital events were non-Q wave MI (DES 8.1% versus BMS 12.1%, P=0.69). At 30-day follow-up, there were no other events. Overall, at 1-year follow-up, the BMS group had a higher TLR (30.3% versus 5.4%, P=0.015), TVR (33.3% versus 10.8%, P=0.045) and MACE rate (36.4% versus 10.8%, P=0.024) compared to the DES group. Conclusions: Drug-eluting stent implantation to OSVG lesions achieves better clinical results than BMS but is still associated with a relatively high incidence (10.8%) of revascularization at 1-year follow-up.

نتایج کلینیکی فوری و بلندمدت پس از کاشت استنت از طریق عمل کاشت استنت به ostial saphenous vein

پیشینه: Ostial vein saphenous ((OSVG)از همه آزمایش‌ها بالینی که نشان‌دهنده نرخ restenosis کم‌تر با stents drug (DES)در مقایسه با stents فلزی خالی (BMS)بودند، حذف شدند. این مطالعه با هدف ارزیابی اثربخشی DES در ضایعات OSVG از طریق ارزیابی angiographic و پیامدهای بالینی ۱۲ ماهه انجام شد. روش‌ها: ۷۰ بیمار متوالی (۷۰ زخمی lesions)در بین ماه مه سال ۲۰۰۳ و آوریل ۲۰۰۶ تحت عمل جراحی استنت گذاری قرار گرفتند: ۳۷ جراحت به سیستم DES و ۳۳ آسیب رسید. Endpoints همگی باعث مرگ و میر ناشی از بیماری‌های قلبی و عروقی، myocardial infarction (MI)، lesion lesion (TLR)، revascularization target (TVR)، بررسی جداگانه و به عنوان نقطه پایانی ترکیب (رویداده‌ای خطرناک قلبی، MACE)هستند. نتایج: Procedural (۹۴.۶ % برای DES و ۸۷.۹ % برای BMS)و angiographic (۱۰۰ % برای DES و ۱۰۰ % برای BMS)موفقیت بین این دو گروه فرق نکرده است. تنها رویداده‌ای بیمارستانی non موج غیر Q بودند (DES ۸.۱ % در مقابل BMS ۱۲.۱ %، P = ۰.۶۹). در روزه‌ای ۳۰ روزه، هیچ حادثه دیگری رخ نداد. به طور کلی، در یک بعد از یک سال، گروه BMS ساختار TLR (۳۰.۳ % در مقابل ۵.۴ %، P = ۰.۰۱۵)، TVR (۳۳.۳ % در برابر ۱۰.۸ درصد، P = ۰.۰۴۵)و نرخ MACE (۳۶.۴ %، P = ۰.۰۲۴)در مقایسه با گروه DES دارد. نتیجه‌گیری: کاشت استنت - eluting برای آسیب‌های OSVG به نتایج بالینی بهتری نسبت به BMS می‌رسد اما هنوز در ارتباط با شیوع نسبتا بالا (۱۰.۸ درصد)of در یک بعد از یک سال است.
ترجمه شده با


پر ارجاع‌ترین مقالات مرتبط:

  • مقاله Emergency Medicine
  • ترجمه مقاله Emergency Medicine
  • مقاله طب اورژانس
  • ترجمه مقاله طب اورژانس
  • مقاله Radiology Nuclear Medicine and imaging
  • ترجمه مقاله Radiology Nuclear Medicine and imaging
  • مقاله رادیولوژی و تصویربرداری تشعشعی هسته‌ای
  • ترجمه مقاله رادیولوژی و تصویربرداری تشعشعی هسته‌ای
  • مقاله Cardiology and Cardiovascular Medicine
  • ترجمه مقاله Cardiology and Cardiovascular Medicine
  • مقاله قلب و بیماری‌های قلبی عروقی
  • ترجمه مقاله قلب و بیماری‌های قلبی عروقی
سفارش ترجمه مقاله و کتاب - شروع کنید

با استفاده از افزونه دانلود فایرفاکس چکیده مقالات به صورت خودکار تشخیص داده شده و دکمه دانلود فری‌پیپر در صفحه چکیده نمایش داده می شود.