view in publisher's site

Affective neuroscience and psychophysiology: Toward a synthesis

Abstract This article reviews the author's program of research on the neural substrates of emotion and affective style and their behavioral and peripheral biological correlates. Two core dimensions along which affect is organized are approach and withdrawal. Some of the key circuitry underlying approach and withdrawal components of emotion is reviewed with an emphasis on the role played by different sectors of the prefrontal cortex (PFC) and amygdala. Affective style refers to individual differences in valence‐specific features of emotional reactivity and regulation. The different parameters of affective style can be objectively measured using specific laboratory probes. Relations between individual differences in prefrontal and amygdala function and specific components of affective style are illustrated. The final section of the article concludes with a brief discussion of plasticity in the central circuitry of emotion and the possibility that this circuitry can be shaped by training experiences that might potentially promote a more resilient, positive affective style. The implications of this body of work for a broader conception of psychophysiology and for training the next generation of psychophysiologists are considered in the conclusion.

Affective عصب‌شناسی و psychophysiology: در مورد یک سنتز

چکیده این مقاله به بررسی برنامه author's تحقیقات بر روی بس‌ترهای عصبی عواطف و سبک عاطفی و هم‌بسته‌های بیولوژیکی رفتاری و محیطی آن‌ها می‌پردازد. دو بعد اصلی که بر آن تاثیر می‌گذارند، رویکرد و عقب‌نشینی هستند. برخی از روش‌ها و مولفه‌های اصلی مدار احساسات با تاکید بر نقش ایفا شده توسط بخش‌های مختلف قشر پیش پیشانی (PFC)و amygdala بررسی می‌شود. سبک Affective به تفاوت‌های فردی در ویژگی‌های ظرفیت - خاص واکنش‌پذیری هیجانی و تنظیم اشاره دارد. پارامترهای مختلف شیوه عاطفی را می توان به صورت عینی با استفاده از probes مخصوص آزمایشگاهی اندازه‌گیری کرد. روابط بین تفاوت‌های فردی در عملکرد پیش پیشانی و amygdala و مولفه‌های خاصی از سبک عاطفی نشان‌داده شده‌است. بخش پایانی مقاله با بحث مختصری در مورد پلاستیسیته در مدارات مرکزی احساسات و امکان این که این مدار توسط تجربیات آموزشی شکل بگیرد که ممکن است به طور بالقوه یک سبک احساسی مثبت و انعطاف‌پذیر را بهبود بخشد، نتیجه‌گیری می‌شود. مفاهیم این جسم برای یک تصور گسترده‌تر از psychophysiology و برای آموزش نسل بعدی of در نتیجه در نظر گرفته می‌شوند.
ترجمه شده با

سفارش ترجمه مقاله و کتاب - شروع کنید

با استفاده از افزونه دانلود فایرفاکس چکیده مقالات به صورت خودکار تشخیص داده شده و دکمه دانلود فری‌پیپر در صفحه چکیده نمایش داده می شود.