view in publisher's site

Sources of organisational resiliency during the Thailand floods of 2011: a test of the bonding and bridging hypotheses

Abstract Based on the Institutional Collective Action framework, this research tests the impact of two competing hypotheses—bonding and bridging—on enhancing organisational resiliency. The bonding hypothesis posits that organisational resiliency can be achieved if an organisation works closely with others, whereas the bridging hypothesis argues that such a structure places considerable stress on an organisation and advocates for an organisation to position itself as a central actor to gain access to novel resources from a diverse set of entities to achieve resiliency. The paper analyses data gathered from semi‐structured interviews with 44 public, private, and non‐profit organisations serving communities affected by the Great Floods of 2011 in the Thai capital, Bangkok (urban), and in Pathum Thani (suburban) and Ayutthaya (rural) provinces. The findings suggest that: organisational resiliency was associated with the bridging effect; organisations in the rural province were more resilient than those in the suburban and urban centres; and private and non‐governmental organisations generally were more resilient than public sector organisations. The findings highlight the importance of fostering multi‐sector partnerships to enhance organisational resiliency for disaster response.

منابع تاب آوری سازمانی در طول سیل‌های تایلند در سال ۲۰۱۱: آزمون فرضیه‌های پیوند و پل زدن

چکیده براساس چارچوب عمل جمعی سازمانی، این پژوهش تاثیر دو فرضیه رقیب - پیوند و ارتباط - را بر افزایش تاب آوری سازمانی مورد آزمون قرار می‌دهد. فرضیه پیوند فرض می‌کند که انعطاف‌پذیری سازمانی را می توان در صورتی به دست آورد که یک سازمان به طور نزدیکی با دیگران کار کند، در حالی که فرضیه پل زنی استدلال می‌کند که چنین ساختاری تنش قابل‌توجهی را بر روی یک سازمان قرار می‌دهد و از یک سازمان حمایت می‌کند تا خود را به عنوان یک بازیگر مرکزی برای دستیابی به منابع جدید از مجموعه متنوعی از نهادها برای دستیابی به انعطاف‌پذیری قرار دهد. این مقاله داده‌های جمع‌آوری‌شده از مصاحبه‌های نیمه ساختار یافته با ۴۴ سازمان دولتی، خصوصی و غیر انتفاعی که به جوامعی که تحت‌تاثیر سیل بزرگ سال ۲۰۱۱ در پایتخت تایلند، بانکوک (شهری)، و در استان‌های پاتوم ثانی (حومه شهر)و آیوتایا (روستایی)قرار دارند، خدمت می‌کنند را تجزیه و تحلیل می‌کند. یافته‌ها حاکی از آن است که: تاب آوری سازمانی با اثر پل زدن در ارتباط بود؛ سازمان‌های استان روستایی نسبت به سازمان‌های حاشیه شهرها و مراکز شهری تاب آور تر بودند؛ و سازمان‌های خصوصی و غیردولتی به طور کلی نسبت به سازمان‌های بخش دولتی تاب آور تر بودند. این یافته‌ها بر اهمیت پرورش مشارکت‌های چند بخشی به منظور افزایش تاب آوری سازمانی برای پاسخ به فاجعه تاکید می‌کند.
ترجمه شده با

سفارش ترجمه مقاله و کتاب - شروع کنید

95/12/18 - با استفاده از افزونه دانلود فایرفاکس و کروم٬ چکیده مقالات به صورت خودکار تشخیص داده شده و دکمه دانلود فری‌پیپر در صفحه چکیده نمایش داده می شود.